OECD >Multilingual Summaries

OECD Tourism Trends and Policies 2018

Summary in Polish

Trendy i polityki turystyczne OECD 2018

Streszczenie w języku polskim

Turystyka jest ważnym sektorem gospodarki, którego bezpośredni wkład w PKB wynosi średnio 4,2%, udział w zatrudnieniu 6,9%, a w eksporcie usług na obszarze OECD 21,7%. Najnowsze tendencje wskazują na dalszy wzrost jego skali i znaczenia: w skali świata liczba zagranicznych podróży turystycznych wzrosła do ponad 1,2 mld w 2016 r. Kraje OECD odgrywają tutaj znaczącą rolę: liczba przyjazdów turystycznych do tych krajów wzrosła o 3,9%, osiągając 55% łącznej liczby przyjazdów w skali świata oraz generując 60,4% łącznych wpływów z turystyki (wzrost w ujęciu realnym wyniósł 2,6%, osiągając wartość 1 226 mld USD w roku 2016). Pomimo powszechnej tendencji do ograniczania wydatków publicznych, środki na turystykę pozostały w większości niezmienione lub nawet wzrosły ze względu na świadomość istotnego wkładu tego sektora w rozwój gospodarczy.

Trwały rozwój sektora turystyki będzie uzależniony od umiejętności dostosowania się do nowych trendów gospodarczych, społecznych, politycznych, dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz technologicznych. Wykorzystanie potencjału turystyki jako czynnika zrównoważonego wzrostu gospodarczego, sprzyjającego włączeniu społecznemu wymaga opracowania właściwej polityki, zintegrowanych strategii, struktur międzyresortowych oraz mechanizmów angażujących sektor prywatny i inne zainteresowane strony w zarządzanie turystyką.

Znaczna większość krajów opracowała konkretną politykę, strategie oraz średnio‑ i długoterminowe plany działania w dziedzinie turystyki. Między krajami istnieje wiele podobieństw pod względem priorytetów polityki turystycznej. Dotyczą one poprawy konkurencyjności, zrównoważonego i integrującego społeczeństwo rozwoju, równoważeniu sezonowości popytu oraz poprawy jakości i atrakcyjności oferty turystycznej. W ciągu ostatnich dwóch lat większego znaczenia nabrały: rozwój, zarządzanie i promowanie lokalnych ośrodków turystycznych, co wspierane jest przez regionalne lub lokalne struktury i źródła finansowania, a także opracowanie i realizacja planów zarządzania ośrodkami turystycznymi.

Podjęto szeroką gamę działań na rzecz rozwoju i sprzedaży produktów i ośrodków turystycznych, które odróżniają się od pozostałej oferty rynkowej. Działania marketingowe obejmowały różne, z sukcesem wprowadzane na rynek marki regionalne i tematyczne. Wiele krajów przygotowało nowe oferty i atrakcje w oparciu o swoje zasoby przyrodnicze i kulturowe, dążąc do wykorzystania możliwości rozwoju przez cały rok poprzez promocję turystyki zdrowotnej i wellness, turystyki biznesowej, różnego rodzaju wydarzeń oraz produktów niszowych. W polityce turystycznej duże znaczenie nadal przywiązuje się do możliwości, jakie dają technologie cyfrowe ‑ zarówno pod względem kreatywnej i ukierunkowanej komunikacji, jak i przetwarzania i analizy danych.

Wzrost liczby podróży międzynarodowych, w szczególności przyjazdów z Chin i innych rynków azjatyckich daje nowe możliwości na wszystkich kontynentach. Podjęto dalsze działania mające na celu poprawę połączeń komunikacyjnych i ograniczenie barier w podróżowaniu, w tym wymogów wizowych i procedur wjazdowych, a także zmniejszanie rosnących obaw dotyczących bezpieczeństwa. Jednocześnie różne kraje zwiększyły promocję na swoich rynkach krajowych, w tym inicjatywy mające na celu dostępność wyjazdów wakacyjnych dla wszystkich.

Polityka poprawy konkurencyjności po stronie podaży obejmuje promowanie inwestycji i uproszczenie przepisów o działalności gospodarczej. Uznaje się potrzebę poszerzenia i dopracowania przepisów dotyczących nowych obszarów, takich jak niesformalizowane świadczenie usług turystycznych za pośrednictwem platform internetowych. Wiele krajów uznaje za konieczne rozwiązanie problemu niedoboru pracowników w branży oraz poprawy ich umiejętności. Potrzebne są działania podnoszące świadomość możliwości zatrudnienia w turystyce, atrakcyjności tej pracy oraz dostępności odpowiednich szkoleń.

Ogłoszenie przez Organizację Narodów Zjednoczonych roku 2017 Międzynarodowym Rokiem Zrównoważonej Turystyki na rzecz Rozwoju podkreśliło szczególną wagę działań na rzecz rozwoju zrównoważonej turystyki oraz jej wkład w osiągniecie celów zrównoważonego rozwoju. Uwzględniono to w priorytetach polityki w wielu krajach, w których podejmuje się działania na rzecz lepszego monitorowania wpływu turystyki, rozbudowy systemów certyfikacji, zachęcania do korzystania z nowych technologii i instrumentów finansowych przeznaczonych na ochronę środowiska oraz promowania rozwoju turystyki przyjaznej dla środowiska i sprzyjającej integracji społecznej.

Główne założenia polityki

Wspieranie zintegrowanego podejścia do polityki turystycznej.

Opracowanie długoterminowych strategii, które uwzględnią konieczne kompromisy i wzajemne uzupełnianie się obszarów polityki oraz jasno określą zadania, funkcje kluczowych podmiotów oraz powiązania między nimi.

Uznanie znaczenia dialogu między rządem, branżą i społeczeństwem obywatelskim na etapach opracowania, wdrażania i monitorowania polityki.

Uwzględnienie trendów światowych

Opracowanie systemowego, strategicznego podejścia, które pozwoli dostosować się do coraz szybciej zmieniającego się, wzajemnie powiązanego, dynamicznego otoczenia.

Modernizacja ram regulacyjnych i legislcyjnych, angażowanie zainteresowanych podmiotów w opracowanie tych ram oraz wspieranie mechanizmów prognozowania, wykorzystywanych w tworzeniu polityki i pzepisów.

Dalsza partnerska współpraca z branżą, rządami innych państw i społeczeństwem obywatelskim w celu dostosowania się do wzajemnych ppowiązań i trendów światowych oraz opracowania nowego, innowacyjnego podejścia do oferowania usług

Działania na rzecz polityki turystycznej odpowiadającej przyszłym wyzwaniom, promowanie kultury innowacyjności, zmiana zarządzania tak, aby uwzględnić długoterminowe trendy światowe ‑ szczególnie poprzez szczegółową analizę danych i planowanie scenariuszy.

Promowanie inwestowania w zrównoważoną turystykę i jej finansowanie

Uwzględnienie kryteriów środowiskowych i kryteriów zrównoważonego rozwoju w finansowaniu publicznym i wsparciu inwestycyjnym oraz zachęcanie do korzystania z prośrodowiskowych instrumentów finansowania projektów turystycznych, w szczególności poprzez zachęcanie do inwestycji prywatnych.

Zachęcanie do bardziej odpowiedzialnej działaności turystycznej poprzez uwzględnienie kryteriów ekologicznych i społecznych w polityce i programach turystycznych, angażowanie inwestorów w działania korzystne dla środowiska oraz zrównoważone praktyki firm

Budowa potencjału oraz lepsza koordynacja działań na różnych poziomach administracji i w różnych obszarach polityki, w tym w turystyce, ochronie środowiska i innowacyjności w celu przejścia dobardziej zrównoważonego inwstowania w turystykę i finansowania.

Lepsze dane i analizy dotyczące ekologicznego finansowania i inwestowania w zrównoważony rozwój turystyki, właściwe uwzględnienie ryzyka dla środowiska w decyzjach inwestycyjnych i finansowych dotyczących turystyki oraz lepsze zrozumienie ekonomicznych, społecznych i środowiskowych skutków inwestycji turystycznych.

Summary of
OECD (2018), OECD Tourism Trends and Policies 2018, OECD Publishing.
http://dx/doi.org/10.1787/tour-2018-en

© OECD

Niniejsze podsumowanie nie jest oficjalnym tłumaczeniem materiałów OECD.

Kopiowanie niniejszego podsumowania jest dozwolone pod warunkiem zamieszczenia informacji o prawach autorskich OECD i tytułu oryginalnej publikacji.

Wielojęzyczne podsumowania są tłumaczeniami fragmentów dokumentów OECD, pierwotnie opublikowanych w językach angielskim i francuskim.